Dzień Judaizmu w Kościele katolickim jest szczególnym czasem wspólnotowej refleksji i modlitwy. Refleksja ta, opierając się na tekstach biblijnych i wypowiedziach Urzędu Nauczycielskiego Kościoła na temat dialogu katolicko-judaistycznego, ma pomagać katolikom w odkrywaniu judaistycznych korzeni chrześcijaństwa.

Kościół oficjalnie naucza, że Żydzi nigdy nie zostali przez Boga odrzuceni (Nostra aetate 4) i nadal są Jego Ludem, narodem wybranym, a ich szczególny charakter […] nie polega na wyłączności, lecz na otwartości, i zgodnie z planem Bożym ma stać się powszechny (Komisja ds. Stosunków Religijnych z Judaizmem, 1985 r.). Religia żydowska nie jest wobec naszej religii rzeczywistością zewnętrzną, lecz czymś wewnętrznym, oraz nasz stosunek do niej jest inny aniżeli do jakiejkolwiek innej religii (św. Jan Paweł II) dlatego, można mówić o ścisłym pokrewieństwie obu religii, a wyznawców judaizmu nazywać starszymi braćmi w wierze (św. Jan Paweł II). Budowanie wzajemnego braterstwa i zmiana mentalności wymagają Bożej pomocy, dlatego tak bardzo potrzeba modlitwy.

Centralne obchody XXIX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce odbędą się w Płocku 15 stycznia 2026 roku. Materiały przygotowane zostały przez Komitet Konferencji Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem.

Lud Boga: „Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg – moim Bogiem”(Księga Rut 1,16)

Hasłem tegorocznych uroczystości jest fragment z Księgi Rut – wypowiedź tytułowej bohaterki, cudzoziemki – Moabitki. Pokochała ona swoją teściową Żydówkę Noemi i lud żydowski tak bardzo, że po śmierci swojego męża, gdy ta postanowiła wrócić do Betlejem (skąd wcześniej ją i jej rodzinę wygnał głód), nalegała, by mogła jej towarzyszyć i przylgnąć do tego ludu na zawsze. Stąd deklaracja: „Twój lud, będzie moim ludem, a Twój Bóg – moim Bogiem” (Księga Rut 1,16). Następstwem tej decyzji było małżeństwo Rut z krewnym jej męża Boozem, zapewniające trwałość rodu, z którego wywodził się król Dawid. Rut, choć nie była Żydówką, można zaliczyć – obok Sary, Rebeki, Lei i Racheli – do wąskiego grona najważniejszych kobiet w historii zbawienia. Ma ona także szczególne znaczenie dla Kościoła, gdyż z rodu Dawida (syna Jessego, syna Obeda, syna Booza i Rut) wywodził się „Józef, mąż Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem” (Mt 1, 16). Rut została włączona do narodu Izraela, stanowiącego szlachetną oliwkę, w którą chrześcijanie zostali przez Chrystusa wszczepieni jako gałązki oliwnej dziczki (por. Rz 11, 17-24) i jak stwierdził Sobór Watykański II (1962–1965), wciąż karmią się „korzeniem dobrej oliwki” (Nostra aetate, 4 [1965 r.]).

Program

Komitet Konferencji Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem pragnie przypomnieć główne zasady, które należy uwzględniać przy organizowaniu Dni Judaizmu:

1. Wyjaśniać i upowszechniać istotę Dnia Judaizmu jaką jest odkrywanie jedności korzeni chrześcijaństwa i judaizmu.
2. Przybliżać nauczanie Kościoła po II Soborze Watykańskim na temat Żydów i ich religii.
3. Uczynić modlitwę nieodłącznym elementem obchodów Dnia Judaizmu.
4. Propagować posoborowe wyjaśnienia tych tekstów Pisma Świętego, które w przeszłości mogły być interpretowane w sposób antyjudaistyczny i antysemicki.
5. Wyjaśniać wiernym tragedię Zagłady Żydów.
6. Ukazywać antysemityzm jako grzech (Jan Paweł II).
7. Zapraszać tego dnia do wspólnej modlitwy przedstawicieli innych Kościołów
   i Wspólnot chrześcijańskich.
8. Zapraszać Żydów do udziału w obchodach Dnia Judaizmu.

Link do wydarzenia na FB