v>
STRONA GŁÓWNA / ANDRZEJ SIONEK

ANDRZEJ SIONEK

Andrzej Sionek

Ekumeniczne zaangażowanie w Ruchu Światło-Życie
W latach 1975-77 kontakt z ramienia Ruchu z misją ewangelizacyjną o podłożu baptystycznym „Campus for Christ”, zwaną wówczas potocznie „Agape” – zwłaszcza jeżeli chodzi oprowadzenie tygodniowych rekolekcji ewangelizacyjnych w ramach programu „Ad Christum Redemptorem”. W latach 1980-84. Kontakt z ramienia Ruchu z misją ewangelizacyjną o podłożu charyzmatycznym „Youth with the Mision” („Młodzież z misją”) – zwłaszcza jeżeli chodzi o wspólne przedsięwzięcie, jakim była powołana we współpracy Ruchu i Misji szkoła ewangelizacji i uczniostwa „SAD” (Szkoła Animatorów Diakonii). Rozpracowywanie owoców tej bodajże pierwszej w Europie szkoły ewangelizacji w Kościele katolickim, w trzyletnim programie formacyjnym dla liderów wspólnot ewangelizacji popularnie zwanym KODAM (Kurs oazowy dla animatorów diakonii).  Od roku 1980 współpraca z misjami i kościołami w Szwecji w ramach ich pomocy dla Ruchu Światło-Życie. W szczególności współpraca z prowadzonym przez Ingemara Martinsona ośrodkiem misyjnym „Solasen”, w zakresie organizowanych przez nich seminariów dla liderów Ruchu. Ponadto współpraca z prowadzoną przez Sixtena Widerstedta fundacją „Heart to heart” w zakresie organizowanej przez nią pomocy humanitarnej dla Polski, a w szczególności dla Ruchu. O ile jestem świadomy była to pierwsza od czasów reformacji pomoc ze strony protestanckich kościołów Skandynawii będącemu w potrzebie kościołowi katolickiemu. Świadomy rozmiaru tej pomocy przygotowałem możliwość przedstawienia liderów tych kościołów papieżowi Janowi Pawłowi II, podczas mszy w Vadstena 10 czerwca 1989 roku. Roczny pobyt w latach 1985-86 wraz z księdzem Janem Kruczyńskim i Tomaszem Kośkiem w Edynburgu na zaproszenie ECF (Edinburgh City Fellowship). Byliśmy tam posłani przez odpowiedzialnych Ruchu za wsparciem KUL i KEP, aby studiować zjawisko rodzenia się charyzmatycznych wolnych kościołów jak i uczestniczyć w ich życiu. Ostatecznie celem wizyty było przeanalizowanie tych przejawów życia wspólnoty, które mogłyby być nośne w rozwoju Ruchu. W dniach 11-20 lipca 1989 roku reprezentowanie Ruchu na II Lozańskim Kongresie Ewangelizacji Świata w Manilli (4300 uczestników ze 173 krajów): Proclaim Christ until he comes!
Ekumeniczne zaangażowanie w ramach Katolickiego Stowarzyszenia EnChristo

W latach 1993-2000 założenie i prowadzenie letniej, rezydencjalnej, międzynarodowej szkoły misyjnej ukierunkowanej na pomoc odradzającemu się kościołowi, w ościennych krajach. Szkoła Ewangelizacji i Życia Chrześcijańskiego od samego początku miała wyraźny ekumeniczny charakter, zaznaczane głównie przez obecność greko-katolików i prawosławnych. Prowadzenie w latach 2003 – 2006 wspólnie z ks. dr Piotrem Hockenem trzyletniego cyklu seminariów dla kapłanów, pastorów i liderów świeckich pod tytułem: Co mówi Duch do kościołów!  W 2009 r. wspólnie organizowana przez Instytut Ekumenii i Dialogu konferencja na temat „Ekumenizmu Ducha” z udziałem ks. dra Piotra Hockena i pastora Ulfa Ekmana. Organizowanie w auli Jakuba przy bazylice Franciszkanów w Krakowie ekumenicznych spotkań modlitewnych w latach 2010-2012 zgodnie z inspiracją „Ekumenizmu Ducha”. Od 2011 roku organizowanie weekendów mesjańskich w domu formacyjnym Misji EnChristo w Lanckoronie. Zapraszanie liderów wspólnot mesjańskich z Ukrainy, Izraela, Stanów Zjednoczonych. Budowanie katolickiej świadomości odnośnie wspólnotowego wymiaru ruchu mesjańskiego.
Od 2011 r. inicjowanie wspólnych celebracji sederów pesachowych, począwszy od celebracji w auli Jakuba przy bazylice Franciszkanów w Krakowie, które w następnych latach przerodziły się w swoistego rodzaju ruch pesachowy. Od 2016 cykl weekendów „Alfa i co po Alfie” ukazujących miejsce tej ekumenicznej inicjatywy w procesie odnowy Kościoła w Polsce. Od 2011 roku cykl corocznych weekendów poświęconych wspólnemu studiowaniu Tory wraz z wierzącymi w Jezusa Żydami.
Ekumeniczne zaangażowanie w ramach pracy w sekretariacie ds. Nowej Ewangelizacji Archidiecezji Krakowskiej 
Przeprowadzenie 19 października 2012 roku, po całorocznym okresie przygotowań z udziałem kilkudziesięciu wspólnot, ekumenicznego spotkania na stadionie Cracovii, w ramach ewangelizacji Krakowa pod hasłem: Bliżej, mocniej, więcej. Organizacja Forum Nowej Ewangelizacji w dniach 14-16 listopada 2013 roku, pod hasłem: „Całą Ewangelię, Całe Ciało, Całemu Światu” w Opactwie Cystersów w Krakowie-Mogile gromadzące odpowiedzialnych ruchów, stowarzyszeń, wspólnot, Szkół Nowej Ewangelizacji z całej Polski wraz z liderami wspólnot ewangelizacyjnych z wielu Kościołów chrześcijańskich mających wpływ na ewangelizację Europy, podejmujące refleksję nad przyszłością Nowej Ewangelizacji w naszym kraju.
Podsumowanie
Wspólnym mianownikiem całego tego zaangażowania ekumenicznego jest przekonanie, że w procesie odnowy kościoła w wizji Soboru Watykańskiego II, Nowej Ewangelizacji w żadnej mierze nie można odłączyć od procesu odbudowy jedności ciała Chrystusa. Istotne jest to, aby odnowiony Kościół nie niósł w sobie zarzewia dawnych podziałów.

ZOBACZ TAKŻE
ZOBACZ TAKŻE